"Hedhja e perlave para derrit": origjina biblike, kuptimi dhe morali

Kur dikush hidhet përpara dikujt pa dashje, ne për të shpëtuar fuqinë dhe sistemin nervor, mund të themi: "Mos i lëshoni rruaza para derrave". Çfarë do të thotë pikërisht kjo e fundit, ne do të diskutojmë sot.

Bibla

Kjo shprehje shkon prapa në Bibël, domethënë Predikimi në Malin e Jezu Krishtit. Le të citojmë maksimalisht këtë parim: "Mos u jepni qeni të shenjtë, mos i hidhni margaritarët para derrave, që të mos i shkelin me këmbët e tyre dhe, duke u kthyer, të mos ju copëtojnë".

Dikush do të pyesë, çfarë ka rruaza ka të bëjë me të? Rruaza janë këtu, edhe pse ka një tjetër përkthim të Biblës - sllavishtja e Kishës. Ne nuk do ta sjellim këtu krejtësisht, sepse është e vështirë për njeriun modern të perceptojë. Le të themi vetëm se perlat janë perla. Prandaj, shprehja "hedhja e rruaza para derrave" është një hibrid i dy përkthimeve të Biblës: nga njëra anë, sinodale, dhe nga ana tjetër - sllavishtja e Kishës.

vlerë

Interpretimi i udhëzimit të Krishtit është shumëllojshëm, por zakonisht thuhet se kur një person nuk e mat forcën e elokuencës së tij me aftësitë e audiencës. Dhe, natyrisht, forma e thënies është mjaft e mprehtë, por jo gjithmonë personi që e përdor atë dëshiron të ofendojë njerëzit.

Për shembull, ekziston mendimi se një adoleshent mund ta perceptojë filozofinë vetëm nga 14-15 vjeç, atëherë nuk ka kuptim ta pompojë atë me mençuri, sepse ai nuk do ta thithë atë. Kështu, nëse mësuesi flet përpara studentëve që nuk kanë arritur moshën e caktuar, ai do të angazhohet pikërisht në atë që mund të përkufizohet si "hedhja e rruaza".

Kështu, ne e kuptojmë se kur thonë "mos hedhin rruaza para derrave", ata vetëm duan të theksojnë, megjithëse në formë tepër të ashpër, dallimin në mes të folësit dhe adresuesve të fjalës së tij. Në një formë më të përgjithshme, mund të thuhet se njerëzit këshillohen që të mos humbasin energji për ata që nuk e çmojnë atë.

Filmi i kultit të E. Ryazanov dhe thënia për rruaza

Përkundër faktit se filmi "Office Romance" doli në epokën sovjetike, kur në përgjithësi, referencat ndaj Biblës nuk u mirëpritën fare, dy citate shumë interesante u kryen në kryeveprën e E. Ryazanov. Një - duke na referuar në temën e bisedës sonë të sotme, dhe tjetrën, edhe pse jo biblike, por gjithashtu shumë kurioze.

Gjithkush e di se kur një zëvendësdrejtor i ri, Yury Grigorievich Samokhvalov, erdhi në krijimin ku punonin heronjtë, ai organizoi një mbrëmje të njohjes me vartësit dhe punonjësit e tij. Në të, një ish-student Novoseltseva quhet Anatoly Efremovich për pridatar për Lyudmila Prokofievna Kalugina, kështu që ai mund të merrte vendin e lirë të kreut të departamentit të industrisë së lehtë.

Anatoli Efremoviç, si një njeri i butë për një kohë të gjatë, nuk guxonte të zbatonte planin e mikut të tij institucional, por tani ai rekrutoi guximin dhe me fjalët: "Tani unë do të përforcoj dhe do të filloj të hedh rruaza" - guxim nxiton përpara, siç doli, për fatin e tij. Vërtetë, audienca e di se e gjithë kjo ishte mjaft e vështirë, sepse rreth urrejtjes dashuria Kalugina dhe Novoseltsev komplotuan të gjithë filmin Ryazanov.

Një citim i paplotë nga Bibla u mbulua nga një citim i pakompletuar nga një komunist spanjoll?

Përveç se i referohemi Jezu Krishtit dhe thënia «hedh rruaza para derrave», filmi ka diçka që mund të ketë mbuluar mençurinë biblike.

Kur Novoseltsev erdhi të nesërmen për të kërkuar falje për shefin e tij për "koncertin" e tij të djeshëm, atëherë mes tyre ka pasur një dialog të tillë:

"Uluni poshtë, shoku Novoseltsev ..."

"Jo, mos ..."

- Anatoly Efremovich, uluni, mos u trembni.

"Është më mirë të vdesësh në këmbë."

Fraza e fundit i atribuohet shumë, por u theksua krejtësisht në 1936 në një miting në Paris nga Dolores Ibarruri, komunistë spanjollë: "Njerëzit spanjollë preferojnë të vdesin në këmbë, në vend që të jetojnë në gjunjë".

Është e mahnitshme, por dy citate të fshehura pothuajse të fshehura në klasikën e filmit sovjetik janë të lidhura me një temë - ruajtjen e dinjitetit të dikujt nga një person. Dallimi është se "hedhja e rruaza para derrave" është një frazeologji që thërret të mos përfshihet në mosmarrëveshje dhe mosmarrëveshje me njerëz që nuk ia vlen, dhe thënia e një komunisti spanjoll sugjeron rezistencë aktive ndaj së keqes me dhunë. Për më tepër, tubimi në të cilin gruaja veproi ishte antifashiste. Pas një udhëtimi mjaft interesant, ne mendojmë, gjuhësor në botën e kinemasë, ne i drejtohemi moralit të shprehjes.

Morali i frazeologjisë

Atje vetë Perëndia e urdhëroi interpretimin. Morali është i thjeshtë dhe i mençur, sa më shumë nga ajo që është shkruar në librin më të shtypur në botë. Nëse ju thuhet "ti nuk duhet të hedhësh rruaza para derrave" (Bibla na dha këtë shprehje), atëherë kjo mund të thotë në variacione të ndryshme se nuk ia vlen t'i kushtohet vëmendje atyre që nuk e meritojnë. Me fjalë të tjera, është më mirë të shpëtojmë forcë dhe elokuencë për një vend tjetër, ndoshta për një kohë tjetër.

Ekziston një moral më i përgjithshëm, tingëllon kështu: mos e humbisni vetveten. Dhe pastaj me të vërtetë nuk ka rëndësi nëse personi ka një audiencë në formën e "derrave" apo jo. Është për të ardhur keq që një moral i tillë i thjeshtë fillon të kuptojë një person vetëm kur bie ngrohja e rinisë dhe zjarri rinor zëvendësohet me një ftohje të arsyeshme të pjekurisë.

Në rininë, njerëzit zakonisht hedhin perlat e tyre rreth tyre pa u penduar. Rinia ka shumë energji dhe kohë, kështu që çdo gjë harxhohet pa u kthyer prapa, kur burimet bëhen të pakta, personi fillon të mendojë.

Çuditërisht, sipas historisë së frazeologjisë, "hedhja e rruaza para derrave" (origjina e saj na tregon qartë këtë), me këtë mençuri, një djalë i ri sipas standardeve moderne arriti mendjen e tij.

Konkluzione nga mençuria

Përdorimi i mençur i kohës së tyre ka shumë përparësi. Së pari, nëse një person nuk ndez shumë, atëherë ai i kushton më shumë vëmendje atyre që e meritojnë. Së dyti, ai mban nervat e tij. Së treti, si pasojë e së dytës, ai jeton më gjatë dhe gëzon jetë.

Një gjë e keqe: aftësia për të mos hedhur rruaza para derrave (kuptimi i shprehjes është konsideruar pak më herët në shumë anë) vjen tek një person, zakonisht shumë vonë. Prandaj, lexuesit mund të këshillohen që të bashkohen shpejt me mençurinë biblike dhe të bëjnë prej saj përfundime jashtëzakonisht të dobishme dhe praktike për veten e tyre.