Shprehja "Martyshkin e punës": kuptimi i frazeologjisë, origjina dhe sinonimi

Ndodh që një person mendon: "Zoti im, ajo që bëj unë është e njëjta punë e Martyshinit ..." Sot do të diskutojmë kuptimin e frazeologjisë.

origjinë

Kur njerëzit janë të interesuar për shprehje, ata së pari duan të dinë historinë e tyre. Këtu nuk ka asnjë gjë. Shumë fraza që janë bërë krahë, na dhanë një fabulist të shquar rus Ivan Andreevich Krylov.

Komploti i legjendës "Monkey" (1811)

Ai, si gjithmonë, është edhe zbavitës dhe udhëzues në të njëjtën kohë. Një fshatar, një diell i vogël u ngrit, shkoi në punë. Fshatari punonte vetëmohues dhe me pasion, punonte tokën për orë të tëra dhe çdo njeri që kalonte nëpër fushë e lavdëroi për zellin e tij. Nga heroi kryesor i legjendës IA Krylov ishte djersitje me breshër. Me fjalë të tjera, ai dha veten plotësisht për të punuar.

Kur majmuni dëgjoi lëvdimin e fshatarëve, ajo gjithashtu vendosi të provonte fatin e saj dhe të merrte pjesën e saj të lavdisë. Ajo gjeti një regjistër (të rëndë, të gjithë nder në nderim) dhe filloi ta tërheqë atë mbrapa dhe me radhë. Shenjat e jashtme janë të njëjta me fshatarët: djersa, lodhje dhe punë. Vetëm këtu është telashe: fshatari është lavdëruar dhe e saj - jo. Pse? Përgjigjja është e thjeshtë: punëtori e plows tokën, dhe majmuni vetëm kthesa. Nga ky burim erdhi shprehja "puna e Martyshinit". Kuptimi i frazeologjisë do të jetë i qartë më tej kur të kthehemi te morali i legjendës.

moralitet

Mesazhi moral i punës në mënyrë korrekte orienton jo vetëm rininë, por edhe personin në tërësi. Ajo mund të formulohet si më poshtë: është e nevojshme të punohet vetëm për faktin se aktiviteti i dobishëm emërton pamjen e jashtme dhe shpirtërore të një personi. Nëse nuk ka përfitim publik ose personal në punë, atëherë të kërkosh famë dhe mirënjohje është budalla dhe me shikim të shkurtër. Vërtetë, për hir të drejtësisë duhet të thuhet se në kohën e tashme në interpretimin e shprehjes "puna e marmoskin" (kuptimi i fraksionologjisë vijon) ekziston një pjesë e caktuar e subjektivitetit. Për shembull, një person e konsideron punën e fqinjit të tij si një humbje kohe, që nuk sjell as para as nder, por në të njëjtën kohë për vetë punonjësin, puna mund të mbushet me domethënie të shenjtë. Imazhet e fshatarëve dhe majmunëve janë të shtypura dhe nuk përfshijnë kundërshtime. Në botën reale është e vështirë të kuptohet se kush është "fshatar", duke bërë diçka të rëndësishme dhe kush është "majmun", duke humbur kohë për jetën. Në një mënyrë apo tjetër, "puna e Martyshinit" (kuptimi i frazeologjisë) mund të përshkruhet shkurtimisht si shfaqja e një pune të padobishme dhe të pakuptimtë.

Miti i Sizifit

Në Evropë ekziston një imazh që përcjell kuptimin e njëjtë si frazaologjia ruse. Dhe për sqarimin e saj, le të kthehemi tek mitologjia greke. Këtu nuk do ta rishikojmë në tërësi tërë historinë e tregimit (kushdo që dëshiron, mund ta gjejë lehtë), vetëm se Sizifi ishte një familje fisnike, ai ishte djali i njërit prej perëndive, mendja e tij nuk njihte të barabartë në dinakërinë e tij. Sipas legjendës, ai është i vetmi i vdekur që arriti të udhëheqë së pari zotin e vdekjes - Tanata, dhe pastaj sundimtari i nëntokës së të vdekurve - Aida.

Por perënditë e lashta greke ishin shumë prekëse, kështu që ata ndëshkonin rëndë Sizifin, duke mos vlerësuar shaka. Në krimin, mashtrues angazhohet në punë të rënda dhe të pakuptimta: në një mal të lartë, ai rrotullon një gur të madh. Fati i gurit dhe Sizifit janë të njëjta - nuk janë të destinuara për të arritur samitin. Nga rruga, imazhi i heroit të mitologjisë greke është edhe më i dallueshëm si në Evropë dhe në Rusi sesa nga karakteri i Krylovit. Dhe kur një person thotë: "Punët e Sizifesë", - kjo nënkupton një punë të pakuptimtë dhe të padobishme. Pikërisht kuptimi i njëjtë i shprehjes "puna e Martyshinit". Kuptimi i rusishtes frazeologjike përkon me përmbajtjen me kombinimin e fjalëve me krahë të legjendave.

IA Krylov dhe Sizif

Shkrimtari rus, si një njeri i arsimuar, ndoshta e dinte mitin e qengjit të perëndive. Dhe, siç e kishte, vendosi të përshtasë fiction perëndimore në përputhje me realitetet ruse. Si një eksperiment, ne ftojmë lexuesin të imagjinojë imazhin, kur masa e pakuptimësisë së asaj që po ndodh do të kalojë të gjitha kufijtë e njohur.

Sisyfi e shtyn gurin mbi mal dhe paroditë e majmunit. Natyrisht, për absurditetin absolut, gjithçka ndodh në fushën e Hadit. Shpresojmë që lexuesi nuk është më i habitur nga kuptimi i frazeologjisë "puna e Martyshinit". Kjo shprehje përdoret kur vëzhguesi sheh, nga këndvështrimi i tij, një aktivitet të pakuptimtë.

Përfitimet e punës së pamend

Por jo gjithçka është aq e keqe për ata që e duan tërë shpirtin me punë të pakuptimtë. Dihet se në shkollat e Pitagorës apo Budistëve, absurditeti është përdorur si një filtër për përzgjedhjen e njerëzve të përshtatshëm për trajnim. Nëse një person qëndronte në provë të aktivitetit të pakuptimtë, ai u bë një adhurues besnik i shkollës. Dhe në mesin e budistëve, duke përjetuar absurditet është rruga për të ndriçuar. Edhe duke e kuptuar përkufizimin dhe kuptimin e frazeologjisë "Puna e Martyshinit", është e vështirë të zbatohet në praktikën e shkollave fetare, sepse ajo përmban një kuptim të shenjtë.

Dihet gjithashtu se është më mirë të pushosh, jo të shtrirë në shtrat, por sigurisht të bësh diçka. Aktiviteti i kalimit është shumë më i dobishëm se sa përtaci, edhe pse i pari, sipas mendimit të një vëzhguesi të jashtëm, është shumë i ngjashëm me atë të dytë. Nuk ka rëndësi. Ti kurrë nuk e di atë që dikush mendon.

Ka një argument tjetër në favor të punës së pakuptimtë. Një person nuk mund të vlerësojë atë që bën, si diçka që me vetëdije është e pakuptimtë. Domethënia personale është edhe në zakonet më të këqija, megjithatë, nuk i vë ato aspak në një anë të favorshme.

Gjëja kryesore është që të shmangen kthetrat e varësive kimike, dhe përndryshe personi është i lirë të disponojë kohën e tij kur e sheh të arsyeshme, sigurisht, në kohën e tij të lirë.

Ne kemi konsideruar frazaologjinë "puna e Martyshinit" (origjina dhe kuptimi i shprehjes) në detaje të mjaftueshme. Shpresojmë që lexuesi nuk do të ketë më probleme me interpretimin e tij.