Asimilimi - fenomeni gjuhësor

Në gjuhësi, asimilimin dhe largim - një drejtim fonologjike. Sipas tyre kuptojnë procesin e asimilimit apo raspodobleniya tingëllon në lagje. Kjo është, kjo ide është krejtësisht e kundërta në kuptim.

Asimilimi - kjo është një fenomen gjuhësor në gjuhën ruse, kur në një fjalë të vetme apo një kombinim i tingujve janë krahasuar me njëri-tjetrin. Ajo ka disa shkaqe. Arsyeja kryesore që ka asimilimi - ky artikulim connectedness i tingujve fqinje. Si rezultat i kësaj afërsisë, disa prej tyre të marrë pronat e tjera. Asimilimi - një fenomen që ka disa manifestime. Si rregull, ka disa lloje të saj:

1) strehim. Kjo është kur lëvizja e aparatit vokale në shqiptimin e shëndoshë përshtatur për artikulimin e tjetrit. Siç ndodh shpesh me bashkëtingëllore kakuminal. Kjo tingëllon shqiptuar që një person drejton gjuhën e tij deri. Për shembull, fjala "qesh off" "T", kur shqiptuar përshtatet me "w".

2) coarticulation. Ajo manifestohet si ndikimin e ndërsjellë të shëndoshë, duke qëndruar pranë. Për shembull, çfarë ndodh me bashkëtingëllore që i paraprin një zanore "o" ose "U"? Ai ogublyaetsya sepse lëvizjet e nevojshme për shqiptim të dy tingujt fqinje ndodhin njëkohësisht.

3) të vërtetë asimilimi. Ky fenomen, kur tingujt janë të vendosura afër apo në lagje, janë të krahasohen me një masë të tillë që ata të bëhen shkaku i ndryshimit të një fjalë të veçantë fonemë. Ju mund ta konsiderojnë atë si pasojë e dy proceseve të mëparshme, pasi ajo është më shumë rezultate të dukshme.

Megjithatë, është gabim të shohin asimilimin vetëm në aspektin e fiziologjisë. Fakti është se nga pikëpamja e artikulimit gjithmonë, ka dy, jo një version të vetëm të shqiptimit. ju mund të marrë fjalën "qëndis" për shembull. Ajo është shpallur i pastër: Dr. (shkolla) e dikujt, dhe z (Rm) atë.

Varësisht se çfarë lloj të shëndoshë nga të dy kombinuar krahasohet, dallohen:

- asimilim regresiv. Në këtë rast, pozicioni i dytë shëndoshë është më e fortë dhe artikulimi i parë e krahasoi atë. Ky lloj i asimilimit në gjuhën ruse është shumë e zakonshme. Për shembull, fjala "përrallë" shëndoshë "z" bëhet shurdhër pas "k";

- asimilimi progresive. Në këtë rast, tingulli i parë është më e fortë, dhe pasuese e krahasoi atë. Në gjuhën ruse, ky fenomen nuk do të ndodhë.

Është gjithashtu asimilimi mund të jetë i pjesshëm ose i plotë. Kjo varet nga asimilimin e rezultateve. Nëse tingujt janë të lidhura në një frazë apo një fjalë, ato ndryshojnë nga njëri-tjetri vetëm nga një tipar, atëherë ka një asimilim të plotë. Për shembull, në fjalën "të dhënë" tingëllon "T" dhe "d" dallohen vetëm në bazë të shprehur-pazëshmërisë pra "t" krahasohet plotësisht për "d" dhe fjala është e theksuar si "o (dd) Amb". Nëse ka ende dallime në disa pronave, atëherë asimilimi zhvillohet vetëm pjesërisht. Për shembull, fjala "rimarrë" tingulli i "e" dhe "t" dallohen jo vetëm duke shprehur-pazëshmërisë, por edhe në ngurtësinë, butësi, lëvizjes mbi specifikat e aparatit të folurit në të folurit e tyre.

Asimilimi në anglisht ka karakteristikat e veta. Ajo manifestohet jo aq shumë një humbje të shëndoshë apo të asimilimit, por një ndryshim në vendin ku pengesë është formuar. Për shembull, bashkëtingëlloret «s, Z, N, t», shqiptimi i të cilave është bërë në mushkëror, para disa bashkëtingëllore të tjerë janë zhvendosur në hendekun e dhëmbëve. Kjo thjeshton tingujt e mëparshme jepte të shpreheshin.

Është e qartë se asimilimin - një proces që ka një natyrë fonetik. Kjo është arsyeja pse me kalimin e kohës të bëhet një shkak i shkallë të ndryshme të ndërrime në fonologji. Prania e asimilimit të fjalës ose mungesa e saj çon në faktin se e njëjta tingëllon ajo mund të ketë shenja të ndryshme.